«مانَنْسَخْ مِنْ آيَهًْ أَوْ نُنْسِها نَأْتِ بِخَيْرٍ مِنْها أَوْ مِثْلِها أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللهَ عَلى كُلِّ شَيْ ءٍ قَدير.» (هر حكمى را نسخ كنيم، يا آن را بفراموشانيم، بهتر از آن، يا مانندش را مى آوريم مگر ندانستى كه خدا بر هر كارى تواناست؟)1 علامه طباطبایی در تفسیر این آیه، ترجمه عمیقتر را اینگونه میفرماید که «ما عين يك آيت را به كلى از بين نمى بريم، و يا آنكه يادش را از دلهاى شما نمى بريم، مگر آنكه آيتى بهتر از آن و يا مثل آن مى آوريم. انبيای خدا و اوليایش، آيات او هستند چرا که هم با زبان و هم با عمل خود، بشر را به سوى خدا دعوت مى كنند» خدا روح بزرگانمان را غریق رحمت کند که با منطق و انصاف، زلف عقلمان را شانه میکنند و لقمه لقمه نور در کاممان میگذارند و جرعه جرعه آرامش به جانمان مینوشانند و اگر آن بزرگان نبودند، در این دنیای کوچک و پر از غم چه میکردیم؟ ما که تربیت و تمدنمان با سایرین تفاوت دارد و انسان را گرگ انسان نمیدانیم و نمیتوانیم خود را با تخیلها و تفننها و تقلبهای فرعونها، قارونها و سامریها مشغول کنیم وگرنه یا افسرده میشدیم و بنده ایسمها و برده مکانیسمهای دیگران و یا ساکنِ ساکت و مشغول جنگل منظم مدرن. و یا مثل نسلهای سوخته کمونیزم و لیبرالیزم در چرخهای هرزگَرد تمدنها به امید تناسخ میمُردیم و این دنیا تمام؛ و آن دنیا، هیچ و هاج و واج و بیپناه. خسر الدنیا والآخره. جان کلام و ختم آن این است که اگر خدا از روی حکمت و مصلحتش، آیت و نشانهای از خود را از ما گرفت و سلب کرد، ثلمه و لطمه و جای خالی او به کنار، خداوند مثل او یا بهتر او را به ما میدهد. و ما این را در انقلاب اسلامی خود به اندازه فقدان همه بزرگانمان و به تعداد همه ات

«بسم الله الرّحمن الرّحیم این نامه پیام همدلی و همبستگی به شما جوانان عزیز دانشجوی ایالات متحده آمریکا است که در «طرف درست تاریخ» در حال ورق خوردن، ایستادهاید. وجدان بیدارتان شما را به دفاع از کودکان و زنان مظلوم غزّه برانگیخته و اکنون بخشی از جبهه مقاومت را تشکیل داده و زیر فشارِ بیرحمانه دولتتان که پس از نخستین کمکهای انگلیس، بزرگترین حامی این رژیم غاصب صهیونیست است، مبارزهای شرافتمندانه را آغاز کردهاید. جبهه بزرگ مقاومت، در نقطهای دور و با همین ادراک و احساسات امروز شما، سالهاست مبارزه میکند و هدفش، توقّفِ ظلمِ آشکار و نسلکشیِ دهها سالهای است که شبکه تروریست، بیرحم و آپارتاید «صهیونیست» بر ملّت فلسطین وارد ساخته و پس از تصرّف کشورشان، به آنها سختترین فشارها و شکنجهها را تحمیل میکند. فلسطین، سرزمین مستقل، تاریخی و با ملّتی متشکّل از مسلمان، مسیحی و یهودی است. پس از جنگ جهانی، سرمایهداران صهیون با کمک انگلیس، هزاران تروریست را وارد این سرزمین کردند و آنها دهها هزار نفر را کشتند یا به کشورهای همسایه راندند و در سرزمین غصبشده فلسطین، دولتی به نام اسرائیل تشکیل دادند. دولت آمریکا پشتیبانیهای سیاسی، اقتصادی و تسلیحاتی از آن رژیم را یکسره ادامه داده و حتّی با بیاحتیاطی غیرقابل بخشش، راه تولید سلاح هستهای را به روی او گشود و او را در این راه کمک کرد. رژیم صهیونیست از روز اوّل، بیاعتنا به همه ارزشهای وجدانی، انسانی و دینی، با سیاست «مشت آهنین» مردم بیدفاع فلسطین را با بیرحمی و ترور سرکوب کرد و «جبهه مقاومت» از دل این فضای تاریک و یأسآلود سر برآورد و «جمهوری اسلامی ایران» آن را گسترش و توانایی داد. سردمداران صهیونیزم بینالمللی که بیشتری